Z historii Suchej (Suszycy, Suchej Koszalińskiej)...

Pierwsza udokumentowana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1275 r. 1 Od 1565r. Sucha była lennem braci Heydebreck – Berndta, Tomasa, Joachima i Jacoba. 7 lipca 1741r. Suchą i Skibno kupił Philip Ottovon Grumbkow. Po jego śmierci, 11 listopada 1752 r. majątek odziedziczył jego syn Philip Wilhelm von Grumbkow, który 16 marca 1763r. sprzedał go Christianowi Albrechtowi von Hirsch. W 1784r.dobra odziedziczyła wdowa po nim – Charlotte Eleonora z domu Haydebreck. W 1804r. majątek Suchej i Skibna dostał się w ręce Gneomara von Kleist, a w 1840r. Kieslera, od którego w 1857r. kupił je Herman Munkel. Ostatnim właścicielem w 1928 r. był Frotz Bucholz.2

Sucha należała do synodu koszalińskiego i zgodnie z 1618r. była siedzibą parafii, której filią był kościół w Sianowie. Tymczasem wcześniejsza o siedem lat matrykuła kościoła w Sianowie stwierdzała, że parafią jest Sianów, a Sucha jest filią. Praktycznie więc obok siebie funkcjonowały dwa główne kościoły, z których każdy miał swego proboszcza. W 1906 r. Sucha zostaławłączona do parafii w Osiekach.3

W 1784 r. w Suchej mieszkało siedmiu kmieci, ośmiu zagrodników i jeden nauczyciel. Działająca przynajmniej od XVIII w. szkoła w Suchej w okresie międzywojennym była szkołą jednooddziałową – choć w1928 r. liczyła trzy oddziały - zatrudniającą jednego nauczyciela, pełniącego jednocześnie funkcje w kościele. Wydajesię, że z czasem zwiększono liczbę nauczycieli. Wskazuje na to zarówno wzrastająca liczba uczniów, jak i analiza okresów zatrudnienia nauczycieli w tej szkole. 4 Budynek szkolny wybudowano w 1890 r. Składał się z dwóch pomieszczeń klasowych i czteroizbowego mieszkania nauczyciela, który ponadto dysponował ogrodem (1,6 ara) i gruntami służbowymi (3,4ara) o łącznej wartości szacunkowej 81,- M w 1928 r.

Nauczyciele działający w Suchej w okresie międzywojennym to: Erich Noetzel, Hugo Simon i Otto Martens.

Sucha stanowiła samodzielny obwód szkolny należący do okręgu Koszalin II. 5

Park mający powierzchnię 3,2 ha został założony przez rodzinę von Heydebreckw końcu XVIII w. jako jednoosiowy ogród francuski. Pałac wzniesiony został w północnej części parku na niewielkim wzniesieniu i otoczony fosą. Od drogi Skibno – Darłowo do pałacu prowadziła aleja od wzgórza kościelnego przez groblę na fosie do reprezentacyjnego podjazdu przed elewacją południową. W okresie późniejszym południowy odcinek fosy przy elewacji ogrodowej pałacu został zasypany. W 1937r. pałac przebudowano. Rozebrano oficyny o konstrukcji ryglowej przyległe do południowej ściany pałacu. Bezpośrednio po II wojnie światowej majątek przeszedł na własność Skarbu Państwa. Do 1954r. pałac był jeszcze częściowo użytkowany. W 1976 r. runął dach, a w 1977 dwór rozebrano. Park pozbawiony opieki był stopniowo niszczony. 6

Obecnie w centrum parku znajduje się parterowy dom mieszkalny zbudowany w 1954 r., w części południowej zaś duża łąka – polana, na obrzeżach której rosną: dęby szypułkowe, kasztanowce pospolite, klony pospolite, buki pospolite i jesiony wyniosłe. Wzdłuż fosy rosną okazałe dęby szypułkowe. W części wschodniej polany rosną dwie lipy drobnolistne oraz buk pospolity i wiąz szypułkowy. Po prawej stronie szosy w kierunku Darłowa na wysokiej skarpie rosną cztery dęby szypułkowe. Przy ruinach dawnej lodowni, wzdłuż drogi do pól rośnie szpaler kasztanowców pospolitych. W ruinie masowo występuje bluszcz pospolity. 7

Ciąg dalszy nastąpi...

Ryszard Wątroba

 

1 S. Wesołowska, Z dziejów szkolnictwa w Gminie i Mieście Sianów do 1945 roku, [w]: Włodzimierz Rączkowski, Jan Sroka, Historia i kultura Ziemi Sławieńskiej, t. VIII: Gmina i Miasto Sianów. Fundacja „Dziedzictwo" Gmina i Miasto Sianów, Sławno-Sianów 2009, s. 200.

2 Z. Sobisz, Flora parków podworskich gminy Sianów, [w}: Włodzimierz Rączkowski, Jan Sroka, Historia i kultura Ziemi Sławieńskiej, t. VIII: Gmina i Miasto Sianów. Fundacja „Dziedzictwo" Gmina i Miasto Sianów, Sławno-Sianów 2009, s. 309-310.

3 S. Wesołowska, Z dziejów szkolnictwa w Gminie i Mieście Sianów do 1945 roku, [w]: Włodzimierz Rączkowski, Jan Sroka, Historia..., s. 200.

4 Tamże, s. 200.

5 Tamże, s. 200.

6 Z. Sobisz, Flora parków podworskich gminy Sianów, [w]: Włodzimierz Rączkowski, Jan Sroka, Historia..., s. 310-311.

7 Tamże, s. 311-312.

Kontakt

Sołtys: Ryszard Wątroba, 604 400 355
76-003 Sucha Koszalińska, ul. Morska 4/1
Stowarzyszenie: Tomasz Tesmer, 602 217 299
76-003 Sucha Koszalińska, ul. Darłowska 2/2
e-mail: stowarzyszeniesucha@wp.pl

Zobacz mapę

Produkcja: Rhema Press